ความรักของเราที่เป็นอยู่ ไม่รู้จะไปได้นานแค่ไหนฉันยังหวั่นใจ ก็เพราะไม่มีอะไรลงตัวเลยซักอย่างชีวิตของฉันที่เป็นอยู่ ก็ดูยังไกลและหนักเหลือเกินกับเธอที่ต้องร่วมเดิน ต้องมาเผชิญความเป็นจริงที่ไม่สวยงาม*เธอเป็นเหมือนแสงดาว ที่ช่างพร่างพราวและสดใสแต่ฉันมีแค่ใจ ที่แม้ทุ่มเทอย่างไรก็ยังไม่คู่ควร**มันไม่ใช่รักในนิยาย คอยเตือนตัวเองเข้าไว้ให้รับความจริงถ้ามันต้องสิ้นสุดทุกสิ่ง แค่อยากให้รู้ที่จริงรักเธอมากแค่ไหนเพราะฉันมันไม่ใช่เจ้าชาย แค่สุขที่พอหล่อเลี้ยงใจเธอไปวันๆถ้าเจอคนในฝันเมื่อไหร่ ไม่ต้องทนลำบากใจ จะไปก็ไม่ว่ากันอยากบอกว่าฉันเข้าใจ…

ลูกสาวแม่ ยังกระจิ๊ดริดอยู่เลย จะเหลือโลละกี่บาทละเนี่ย

krupee:

fuangfu:

“ฟู” หมาไทยพันธุ์ทางสีดำเกือบทั้งตัว เป็นพี่ชายคนโตของหมาๆในบ้าน

และเป็นที่มาของ log in แทบจะทุกอันของเฟื่องที่ใช้อยู่ตอนนี้

ฟูมาเป็นสมาชิกในบ้านปีนี้เป็นปีที่เก้าแล้วตอนมาฟูอายุ 1 ขวบ

ชื่อ “ฟู” เป็นชื่อที่เจ้าของเดิมตั้งให้ เพราะว่าตอนเป็นลูกหมา ฟูจะขนฟูมากๆ ผิดกับพี่น้องในคอกเดียวกัน

ดูภายนอกฟูเหมือนจะดุแต่จริงๆ แล้วฟูใจดีมากๆ (ยกเว้นกับแมว)

ฟูเคยทำให้เกิดปรากฎการณ์  Black Poppy Boom ทั่วหมู่บ้านมาแล้ว

แต่ไม่ใช่ ณ ตอนนี้ เพราะมีหมาหนุ่มๆ ล่ำสันแข็งแรงกว่าฟูเต็มไปหมด

ถ้าอายุหมา 1 ปี เท่ากับอายุคน 7 ปี ปีนี้ฟูก็อายุ 70 แล้ว

จากการสังเกตฟูแก่ลงมากจริงๆ มีขนขาวแซมไปทั่ว ปากเบี้ยว ตาแฉะ หูตกลงข้างนึง เดินช้า…

ถึงจะแก่ยังไงพี่เฟื่องก็ยังรักฟูเหมือนเดิมนะฟูเป็นหมาที่อายุยืนที่สุดเท่าที่เคยเลี้ยงมาเลย

และหวังว่าเราจะอยู่ด้วยกันไปอีกนานเท่านาน…

น้องฟูอายุขนาดนี้แล้วยังดูหล่ออยู่เลยค่ะ น้องโนนิของพี่อายุยังไม่ถึงสองขวบเลย ขนหลุดหมดทั้งตัวแล้ว ไม่รู้เป็นโรคแพ้กะทิหรือเปล่า เพราะเธอชอบกินมากๆ..น่าฉงฉาน ไม่กล้าเอารูปมาลง..เดี๋ยวจะพาให้ฝันร้ายค่ะ แต่พี่ไม่ทอดทิ้งนะคะ ยังเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี

น้องโนนิหายเร็วๆ นะคะ  เท่าที่รู้มา ของมันๆ ทำให้หมาขนร่วงจริงๆ นะ  พี่ฟูไม่ได้โม้แต่อยากบอกว่าเมื่อก่อนพี่หล่อกว่านี้เยอะ 555

joykuroneko:

อยากดูเร็วๆจัง ดอกรัก(โอ)ริมทาง

อยากดูแล้วเหมือนกัน ค่ะ ไม่ีมีอะไรดูหลังข่าวมานานมากแล้ว

จงเชื่อมั่นในตัวเอง (Be yourself)

จะเล่านิทานเรื่อง ” กบฟุ้งซ่าน…ข้างกำแพงวัด ” ให้ฟังดังนิ้
กบฟุ้งซ่านตัวหนึ่งนั่งอยู่ข้างกำแพงวัด ทุกเช้ามันเฝ้าดูพระออกเดินบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด พอพระกลับมาถึงวัดเพื่อฉันเช้า…กบมันนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระ เป็น พระสบายดี มีคนถวายอาหารให้กินทุกวัน
… เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายนั้นไปให้เด็กวัดกินต่อ แล้วเด็กวัดก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย … ตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นเด็กวัด แล้ว เพราะสบายกว่าพระ มันเห็นเด็กวัดหลายคนตื่นสายได้และไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้ สบายกว่าเยอะเลย…
… เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ ก็โกยเศษอาหารที่เหลือทั้งหมดให้หมาวัดไปกินแล้วเด็กวัดทุกคนก็ไปช่วยกันล้างจาน…ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นหมาวัด แล้ว เพราะไม่ต้องล้างจาน เหมือนเด็กวัด สบายกว่า …
… พอหมาวัดกินอาหารเสร็จก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าบริเวณวัด คอยเห่าคนแปลกหน้า… ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินเศษอาหารต่อจากหมาวัด ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ(อีกแล้ว) อยากเกิดเป็นแมลงวัน เพราะสบายที่สุดไม่ต้องทำอะไรเลย หนำซ้ำยังมีกองอาหารให้กินไม่มีหมดด้วย… ขณะที่เจ้ากบฟุ้งซ่านกำลังคิดเพลินๆอยู่นั้น พอดีหันมาเห็นแมลงวันบินมาใกล้ๆ จึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้าปากตัวเองกินโดยสัญชาตญาณ … ถึงตอนนี้ กบฟุ้งซ่านจึงบรรลุธรรมฉับพลัน (Sudden knowledge) คิดได้ว่า เอ้อ เป็นตัวของเราเองนี่แหละ ดีที่สุดเลย (The best to be yourself)

เค้าขอโทษ

“ความคิดถึง”   ไม่โทรก็ถึง เพราะคิดก็ถึง

ถึงจริงหรือเปล่านะ

“ฟู” หมาไทยพันธุ์ทางสีดำเกือบทั้งตัว เป็นพี่ชายคนโตของหมาๆในบ้าน

และเป็นที่มาของ log in แทบจะทุกอันของเฟื่องที่ใช้อยู่ตอนนี้

ฟูมาเป็นสมาชิกในบ้านปีนี้เป็นปีที่เก้าแล้วตอนมาฟูอายุ 1 ขวบ

ชื่อ “ฟู” เป็นชื่อที่เจ้าของเดิมตั้งให้ เพราะว่าตอนเป็นลูกหมา ฟูจะขนฟูมากๆ ผิดกับพี่น้องในคอกเดียวกัน

ดูภายนอกฟูเหมือนจะดุแต่จริงๆ แล้วฟูใจดีมากๆ (ยกเว้นกับแมว)

ฟูเคยทำให้เกิดปรากฎการณ์  Black Poppy Boom ทั่วหมู่บ้านมาแล้ว

แต่ไม่ใช่ ณ ตอนนี้ เพราะมีหมาหนุ่มๆ ล่ำสันแข็งแรงกว่าฟูเต็มไปหมด

ถ้าอายุหมา 1 ปี เท่ากับอายุคน 7 ปี ปีนี้ฟูก็อายุ 70 แล้ว

จากการสังเกตฟูแก่ลงมากจริงๆ มีขนขาวแซมไปทั่ว ปากเบี้ยว ตาแฉะ หูตกลงข้างนึง เดินช้า…

ถึงจะแก่ยังไงพี่เฟื่องก็ยังรักฟูเหมือนเดิมนะฟูเป็นหมาที่อายุยืนที่สุดเท่าที่เคยเลี้ยงมาเลย

และหวังว่าเราจะอยู่ด้วยกันไปอีกนานเท่านาน…

ปิดเทอม»»เกษียณ

เวลาเด็กๆใกล้ปิดเทอม อิจฉาเด็กๆ ทุกทีเลย

ปิดเทอมยาวตั้งหลายเดือนแถม เปิดเทอมยังไ้ด้เจออะไรใหม่ๆบ้าง

ห้องเรียนใหม่  หนังสือเรียนใหม่  คุณครูคนใหม่

ปีนี้ทำงานมาเกือบ 9 ปีเต็ม เบื่อมาก…

ย้ายที่ทำงานก็แล้ว  เปลี่ยนงานก็แล้ว

ความเบื่อนำไปสู่ความขี้เกียจ ไม่อยากทำอะไร คุณภาพงานต่ำลง

คนใกล้เกษียณคนหนึ่งบอกว่า  มีงานทำดีกว่านะ

ดีกว่าตอนที่นับถอยหลัง ว่าอีกกี่เดือน กี่วันเรากำลังจะไม่มีงานทำแบบถาวร

… เฮ้อ … ไปทำงานก็ได้